ေနာက္ဆံုးေတာ့လဲ သမတ္ရိုးက်အျဖစ္ေတြနဲ႔သာ က်န္ေနခဲ့ရ
တျဖည္းျဖည္းေတြး--ေဆြး---ေ၀း---
ရင္မွာစိုက္၀င္ခဲ့ေသာ ---ခရမ္းရင့္ရင့္ေသြးစိမ္းဒါဏ္ရ
အေ၀းေရာက္---ဖဲၾကိဳး၀ါ၀ါကေလးေတြ
ေလွာင္ရယ္ေနခဲ့ၾက---ယမကာတစ္ခြက္
ႏွုတ္ခမ္းတစ္စံုရဲ႕ေအးစက္စက္ အထိအေတြ႔----အေရြ႕---အေငြ႔သာသာ။
ယူကလစ္ပင္ေတြရိပ္ကနဲ---ရိပ္ကနဲ-
အရွိန္အဟုန္တစ္ခုရဲ႕ခမ္းနားမႈ
--
ေကာင္းကင္ထက္က တိမ္ျမဳခိုးေတြ----(ခံစားခ်က္ေတ
စက္လက္က်ခဲ့ရတဲ့ အိပ္မက္အပိုင္းအစေတြနဲ႔ -----တခါတခါကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ျပန
ခံစားခ်က္ အေသမ်ားအား ---ေအးစက္ကိုက္ခဲစြာ ပိုက္ေထြးေနခဲ့ရင္း ။
ဘယ္ေတာ့မွေဟာင္းႏြမ္းမသြားခဲ့ဘူ
လန္႔ႏုိးသြားခဲ့ရတဲ့ဥာဥ္႔နက္တစ္
ထြက္ေျပးသြားခဲ့တာမဟုတ္ေပမယ့္--
မို း ဟ ာ တ ျဖ ည္ း ျဖ ည္ း သ ည္ း လ ာ ျပ န္ တ ယ္ -------။
ဘယ္ေတာ့မွေတာက္ေျပာင္လင္းလက္ခြင
ေဆြးေျမ႕ရီေ၀ျခင္းေတြခ်ိတ္တြဲ--
ပင္လယ္ကမ္းစပ္မ်ားသည္လည္းေကာင္း
အလင္းေဖ်ာ့ေတာ့ေသာေကာင္းကင္သည္လ
အရာရာသည္---ဟိုးအေ၀းမွာ---ေ၀းသထ
ဖ်က္ကနဲ႔ၾကည့္မိယံုကေလးပါပဲ----
ယံုၾကည္ျမတ္ႏိုးျခင္းရဲ႕အစြန္းဖ
မေတာ္တဆ က်ကြဲသြားျခင္းလည္းျဖစ္ႏုိင္သလိ
ေနာက္ဆံုး----ေနာက္ဆံုး------ကဗ
No comments:
Post a Comment
ေရးခ်င္ရာသာေရးေတာ့